2016-08-25 19.37.34

Ένα καλοκαίρι γεμάτο με Ευλογίες, Θαύματα, Εν – Θυμίσεις και πολλές Συνειδητοποιήσεις πέρασε…

Ήταν ένα καλοκαίρι γεμάτο με στιγμές Σοφίας, Ανεμελιάς, Λάμψης, Οικογενειακής Θαλπωρής, Συμπαράστασης, Αγάπης, Ενδυνάμωσης… Ένα καλοκαίρι που τα είχε όλα… Γέλια, στιγμές περισυλλογής, στιγμές γεμάτες ρομαντισμό κάτω από έναν Ουρανό που έβρεχε αστέρια κάνοντας ευχές, στιγμές Αγάπης καθώς περπατούσαμε με τον αγαπημένο μου σύντροφο στα σοκάκια της αγοράς του νησιού, αλλά και στιγμές με δάκρυα, συγκίνηση, αναπολήσεις και όνειρα…

Ένα από τα πολλά που συνειδητοποίησα ακόμα πιο βαθιά είναι πως κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα ελέγξεις. Δεν μπορείς να τα προβλέψεις. Είναι εκείνες οι καταστάσεις που σου φέρνει η Ζωή απρόσμενα… Αυτό όμως που μπορείς να κάνεις είναι να αποφασίσεις με ποιον τρόπο θα τις αντιμετωπίσεις… Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα της ζωής μας, είναι αυτός που καθορίζει την ποιότητά της και την εξέλιξή της.

Μία ακόμα πολύ σημαντική εν – θύμηση ήταν αυτή της Προσφοράς. Να προσφέρεις την βοήθεια σου κάθε στιγμή που μπορείς χωρίς να σε νοιάζει το αντάλλαγμα ή η ανταμοιβή… Είτε σε κάποιον δικό σου άνθρωπο είτε ακόμα και σε ένα ζευγάρι Γάλλων νεαρών, οι οποίοι έκαναν ωτοστόπ από το χωριό στην πρωτεύουσα του νησιού… Να προσφέρεις ένα καλό αυτί σε αυτόν που επιθυμεί να σου μιλήσει και εσύ απλά να ακούς κοιτώντας τον στα μάτια λέγοντας τίποτα… Να προσφέρεις την παρουσία σου σε μία σημαντική στιγμή της ζωής κάποιου ανθρώπου, το χαμόγελο σου, το γέλιο σου, τις σκέψεις σου, τις απόψεις σου, μία αγκαλιά σε έναν παππού συγκινημένο που τα κατάφερε και ήταν και φέτος μαζί μας… Να προσφέρεις τη βοήθεια σου σώζοντας ένα μικρό γεράκι στέλνοντας το σε ένα καταφύγιο, βοηθώντας στο στρώσιμο ενός τραπεζιού ή την παρέα σου σε έναν δικό σου άνθρωπο που σε περίμενε για να κάνετε μαζί θεραπεία και φεύγοντας να τον βλέπεις να χαμογελά ξανά…

Η Αλήθεια μου είναι πως είχα άλλα σχέδια στο μυαλό μου για αυτό το καλοκαίρι… Αλλά, καθώς ήμουν στην αίθουσα αναμονής του αεροδρομίου, λίγο πριν την επιβίβαση, έγινε κάτι και κατάλαβα ότι φέτος θα ήταν όλα αλλιώς… ένας νεαρός ξέχασε μία τσάντα και έτρεξα να του το πω και αργότερα, εν πτήση καθώς ταξιδεύαμε πάνω από τα σύννεφα, παρέα με τους Αρχαγγέλους και το Δημιουργό και είχα κλειστά τα μάτια μου, έλαβα το εξής μήνυμα… «Αυτό το καλοκαίρι θα είναι καλοκαίρι Προσφοράς… ό,τι και να περιμένεις ή να έχεις σχεδιάσει άφησε το… τα σχέδια του Θεού και της ψυχής είναι άλλα… απλά ακολούθησε την κάθε μέρα και να παρατηρείς προσεκτικά τι συμβαίνει… άκουσε μας… θα γελάσεις, θα ευχαριστηθείς τη θάλασσα που τόσο αγαπάς, θα βουτήξεις στις σελίδες του βιβλίου που έχεις επιλέξει, θα κάνεις συζητήσεις με τον άνθρωπο σου που τόσο πολύ απολαμβάνεις… θα υπάρξουν όμως στιγμές που ίσως να νιώσεις και κούραση… αλλά φέτος είσαι εκεί, μαζί με όλη την οικογένεια, μετά από πολλά χρόνια, για να δώσεις εσένα σε αυτούς… δεν είναι τυχαίο που είστε φέτος όλοι εκεί μαζεμένοι… έχε Εμπιστοσύνη… και τις στιγμές που θα νιώθεις ότι δεν μπορείς να τις διαχειριστείς, να ξέρεις πως μπορείς… γιατί αυτό είναι που καλείσαι να ζήσεις φέτος… να δώσεις εσένα σε όποιον σε χρειάζεται…» και έτσι έγινε…

Ήταν ένα καλοκαίρι διαφορετικό από τα άλλα, αλλά πολύ πλούσιο σε Γνώση… Ένα μεγάλο Ευχαριστώ μπορώ να πω και να νιώσω Αληθινή Ευγνωμοσύνη για ό,τι έζησα… Ο Δημιουργός είναι Τέλειος, οι Αρχάγγελοι του το ίδιο… Μπορεί να μην μπορώ να συνειδητοποιήσω την κάθε Ευλογία αλλά είμαι σίγουρη πως όταν έρθει η στιγμή όλα τα Δώρα θα εμφανιστούν μπροστά μου. Μέχρι τότε Ζω, Δημιουργώ την κάθε μέρα και τον εαυτό μου. Εξάλλου αυτό είναι η Ζωή. Να Δημιουργείς καθημερινά τον εαυτό σου στην Ύψιστη μορφή του.

Τελικά το πιο σοφό από όλα είναι να μην προσμένουμε τίποτα συγκεκριμένο, αλλά έχοντας Πίστη πως όλα γίνονται σωστά, πως η ζωή μας οδηγεί μόνο στα καλύτερα και έχοντας Αισιοδοξία να ζούμε την κάθε μας στιγμή δίνοντας ό,τι καλύτερο μπορούμε…

Δηλώνω Ευγνώμων…

Αγάπη και Φως

Χρυσάφη Μαρία
Αγγέλων Φως