tumblr_mgipqf9VCG1ql4i5yo1_500 (1)

Σου γράφω πάντα από καρδιάς… Σου λέω πάντα την Αλήθεια μου και πάντα την Αλήθεια του Θεού και των Αγγέλων Του, όπως την αισθάνομαι μέσα στο κέντρο της καρδιάς μου. Στέκομαι μπροστά σου με σεβασμό, χωρίς ντροπή, χωρίς κανένα ίχνος κριτικής. Μόνο με μία αγκαλιά ανοιχτή για εσένα και όποιον την επιθυμεί…

Αυτό αισθάνομαι να μοιραστώ μαζί σου αυτή την στιγμή…

Σίγουρα, θα υπάρξουν στιγμές που θα κλάψουμε… Θα κλάψουμε για έναν δικό μας άνθρωπο… Γιατί περνάει δύσκολα. Γιατί ο φόβος τον έχει κυριεύσει. Γιατί νιώθει ανήμπορος να προσφέρει όλα όσα επιθυμεί στον εαυτό του και την οικογένεια του. Ξέρω… Είμαστε οι Δημιουργοί της ζωής μας. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να σταθούμε δίπλα του σαν Δημιουργοί, να του πιάσουμε το χέρι και να τον οδηγήσουμε στο Φως. Εάν το επιθυμεί!

Επίσης ξέρω, πως σε περιπτώσεις σαν και αυτές, εάν μπορούσαμε θα κάναμε άρση του Νόμου της Ελεύθερης Βούλησης και θα τον τραβάγαμε στο Φως με το έτσι θέλω. Γιατί εκεί θέλει να βρεθεί και δεν ξέρει τον τρόπο. Νιώθει ότι έχει χαθεί. Αλλά δεν είναι έτσι. Αυτός ο φόβος πια, όλα τα παραλύει. Όλα και όλους. Και εμείς μέσα μας νιώθουμε πως θέλουμε να του φωνάξουμε… Δες τον φόβο σαν πέρασμα και φύγε από εκεί. Δες τον σαν εκείνο τον δρόμο που θα σε οδηγήσει στο Φως. Αυτό είναι οι φόβοι. Οι φόβοι δεν είναι τελικοί προορισμοί. Είναι περάσματα. Κοίτα με. Έχω βρεθεί στο Φως. Έλα. Σε παρακαλώ έλα εδώ που είμαι.

Και όμως. Έχουμε επιλέξει το Φως και την Αγάπη σαν τρόπο ζωής. Και πρώτοι εμείς, οφείλουμε να σεβαστούμε τον υπέροχο τούτο Νόμο. Μέσα από την δυσκολία παίρνει τα μαθήματα του. Εξελίσσεται. Με τον δικό του τρόπο. Οπότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να στείλουμε δίπλα του Αγγέλους να τον προσέχουν, να τον βοηθήσουν να θυμηθεί και μία κουβέντα από εμάς πως είμαστε πάντα εδώ. Θεέ μου και Άγγελοι βοηθήστε τον. Σας ευχαριστώ.

* Είμαστε άνθρωποι. Είμαστε εδώ, στο γήινο πεδίο για να το κατακτήσουμε, για να Δημιουργήσουμε την ζωή μας όπως την έχουμε ονειρευτεί. Μας έχουν μάθει, να υπάρχουμε και να αυτοπροσδιοριζόμαστε μέσα από τον πόνο. Πως ο πόνος και ο φόβος μας κάνει δυνατούς. Πόσο περιοριστική οπτική.

* Εννοείται πως κάποιες στιγμές, θα νιώσουμε να κλάψουμε. Θα νιώσουμε πεσμένοι ψυχολογικά. Είναι όλα εντάξει. Σημασία έχει να επιστρέφουμε όσο πιο γρήγορα στο κέντρο μας και να συνδεθούμε ξανά με την Αγάπη που Είμαστε. Όσο καθημερινά βάζουμε αυτή την πρόθεση και πράττουμε μέσω της Αγάπης, τόσο λιγότερο θα επιτρέπουμε στο φόβο να μας λυγίσει και να μας επηρεάσει.

* Ας οραματιζόμαστε τους ανθρώπους μας μέσα στο Φως του Δημιουργού. Απελευθερωμένους από οποιονδήποτε πόνο, δράμα και δυσκολία. Ας έχουμε Πίστη και εμπιστοσύνη ότι θα θυμηθούν ποιοι Είναι και πόσα αξίζουν. Ας γίνουμε εμείς οι Φάροι τους για να τους οδηγήσουμε στο δικό τους λιμάνι. Εκεί, όπου θα μπορέσουν να δέσουν και να απολαύσουν την ηρεμία στο απάγκιο.

Αγάπη και Φως
Αγγέλων Φως
~Χρυσάφη Μαρία~