11255810_784843301610896_3198190408596841795_n

Τι όμορφη μέρα και η σημερινή. Ο ήλιος έχει κάνει την εμφάνισή του και εκείνη πιο αισιόδοξη από ποτέ απολάμβανε το πρωινό της. Ιδανική ώρα για κουβεντούλα σκέφτηκε και αμέσως επικαλέστηκε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ. Του ζήτησε να πετάξουν ψηλά. Εκεί στο δικό τους σημείο στον Ουρανό. Εκεί που η γη πραγματικά φάνταζε μοναδική.

– Τι σκέφτεσαι; την ρώτησε γλυκά ο Αρχάγγελος Μιχαήλ

– Σκέφτομαι, πόσο πολύ ταλαιπωρούμε τον εαυτό μας και πόσο πόνο του προκαλούμε κατά την διάρκεια της ζωή μας.

– Στις σχέσεις αναφέρεσαι;

– Ναι. Στις σχέσεις. Μου αρέσει να κάθομαι και να παρατηρώ πλέον. Έχει γίνει μία από τις αγαπημένες μου συνήθειες. Γιατί η αποκωδικοποίηση του εαυτού μας και παρατηρώντας το παρελθόν από απόσταση πια, με βοηθούν να αντιλαμβάνομαι τα πράγματα αλλιώς. Αποκτώ μία άλλη οπτική. Η συνειδητότητα μου αλλάζει και τέτοιες στιγμές νιώθω λες και είμαι περισσότερο σοφή από πριν.

– Μα αυτό γλυκό μου παιδί, ονομάζεται φώτιση. Το να μπορείς να παρατηρείς από απόσταση το παρελθόν και να συνειδητοποιείς το παρόν σου.

Κοίταζε τους γλάρους που έπαιζαν με τα κύματα της θάλασσας, αλλά γύρισε και τον κοίταξε με τα μάτια της να λάμπουν.

– Τι σκέφτεσαι λοιπόν για τις σχέσεις; την ρώτησε.

– Έτοιμος; τον ρώτησε γελώντας δυνατά. Είναι πολλά αυτά που έχω να σου πω.

– Είμαι πάντα έτοιμος, της είπε προσπαθώντας να κρύψει το χαμόγελο του

– Υπάρχουν φορές που ζούμε έχοντας την ελπίδα ότι θα αλλάξουμε τον άνθρωπο που έχουμε στο πλευρό μας. Ότι θα γίνει αυτός που επιθυμούμε και έχουμε ονειρευτεί. Ότι θα αφήσει στην άκρη όλα εκείνα που συνθέτουν την προσωπικότητά του, τον χαρακτήρα του και θα γίνει ο ιδανικός άνθρωπος των δικών μας ονείρων. Θα γίνει ένας άνθρωπος που να ταιριάζει με εμάς και θα πληροί τις προϋποθέσεις μας, τα δικά μας γούστα, όνειρα, ελπίδες, βλέψεις. Βέβαια αυτό μπορούμε να το δούμε και από την αντίθετη πλευρά. Κάποιος να νομίζει ότι μπορεί να αλλάξει εμάς.

Επίσης, ίσως κάποια στιγμή, ενώ κάποια σχέση είχε τελειώσει, να ζήσαμε με την ελπίδα πως αν τελικά είμαστε ξανά μαζί, όλα θα αλλάξουν. Πως αν δώσουμε μία ακόμα ευκαιρία, όλα θα πάψουν να είναι όπως πριν. Λες και η καλή μας νεράιδα θα έρθει και θα μας αγγίξει με το μαγικό της ραβδάκι και όλα ως δια μαγείας θα μεταμορφωθούν. Τα προβλήματα θα σταματήσουν να υφίστανται και η Αγάπη τελικά θα θριαμβεύσει.

Ίσως πάλι, να έχουμε ζήσει και μέσα σε εκείνη την κατάσταση που ενώ η ζωή έχει προχωρήσει, εμείς να μένουμε προσκολλημένοι σε ένα παρελθόν που πλέον έχει τελειώσει και δεν έχει καμία πρόκληση να μας προσφέρει. Έχουμε πλάσει και έχουμε πείσει τον εαυτό μας πως εκείνος ο σύντροφος ήταν ο ιδανικός και μένουμε εκεί, αδυνατώντας να αφήσουμε με ηρεμία το παρελθόν εκεί που πραγματικά ανήκει.

Και τελικά εστιάζουμε όλη μας την προσοχή και αφιερώνουμε την ζωή μας σε αυτά που απλά επιθυμούμε και στην υλοποίηση τους. Οραματιζόμαστε, προσευχόμαστε, ζητάμε, καταστρώνουμε σχέδια, κάνουμε σενάρια, προσδοκάμε και ελπίζουμε πως όλα θα είναι αλλιώς τώρα. Πως όλα θα αλλάξουν. Πιστεύουμε πως αυτό είναι η Αγάπη που αναζητάμε στην ζωή μας. Πείθουμε τον εαυτό μας πως όλο αυτό είναι αληθινό και αυτό που ζητάμε είναι το τέλειο για εμάς. Και μέσα μας ελπίζουμε πως όλα αυτή τη φορά θα είναι ιδανικά και τελικά το «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» θα επικρατήσει.

Αλήθεια; Αναρωτιέμαι. Πώς γίνεται όλες αυτές οι καταστάσεις, που ίσως λίγο πολύ όλοι να έχουμε ζήσει, να κρύβουν μέσα τους Αγάπη; Πόσο αγνά μπορούν να είναι τα κίνητρα πίσω από αυτά που ζητάμε σε τέτοιες στιγμές; Μήπως τελικά όλα αυτά είναι οι ευσεβείς μας πόθοι; Πόση Αγάπη κρύβει μέσα του το να αλλάξω τον άλλον, να δώσω μία ακόμη ευκαιρία;

Πήρε μία βαθιά ανάσα ανακούφισης και έμεινε εκεί. Να απολαμβάνει την ομορφιά, περιμένοντας την απάντηση Του.

– Μέσα σας πάντα γνωρίζετε, ξεκίνησε να της μιλά. Γνωρίζετε πολύ καλά ποια είναι η αλήθεια σας. Γνωρίζετε πότε αυτό που ζητάτε προέρχεται από την Αγάπη και πότε από τον φόβο. Γνωρίζετε ποιος είναι ο ευσεβής σας πόθος και για ποιον λόγο ζητάτε αυτό που ζητάτε. Γνωρίζετε πότε όλο αυτό είναι απλά μία ψευδαίσθηση ή είναι αληθινό. Και όμως, αντί να παρατηρήσετε τι συμβαίνει, μπαίνετε στην διαδικασία να σκέφτεστε απλά τι επιθυμείτε. Πάρε τον χρόνο σου και ανακάλυψε την εσωτερική σου δύναμη. Δες την κατάσταση αντικειμενικά, δες τι έγινε, γιατί έγινε, αναγνώρισε τα οφέλη που προσκόμισες και προχώρα. Σε πιάνει όμως απογοήτευση και αντί να κάνεις όλα αυτά, μένεις, κολλάς, ζητάς, παρακαλάς τον Θεό για ένα Θαύμα. Το ίδιο και τους Αγγέλους. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί μέσα σου ελπίζεις πως θα αλλάξει τελικά ο άνθρωπος που έχεις απέναντί σου ή ακόμα και εσύ μπαίνεις στην διαδικασία να απαρνιέσαι αυτό που είσαι και τον ίδιο σου τον εαυτό προκειμένου να είστε ευτυχισμένοι. Γιατί μέσα σου ελπίζεις πως αυτή την φορά όλα θα είναι αλλιώς.

Και ναι. Είναι αλήθεια. Κάποιες φορές γίνεται. Τα ξαναβρίσκεται. Και όλα δείχνουν να είναι ειδυλλιακά. Νιώθετε δυνατοί, πιο σίγουροι και χαρούμενοι από ποτέ. Το αίσθημα του νικητή γεμίζει την καρδιά και όλα πια φαντάζουν αισιόδοξα. Μέχρι που γίνεται μία ανατροπή γιατί η αλήθεια του εαυτού και της ψυχής είναι μεγαλύτερη από τις όποιες ελπίδες, όνειρα και ευσεβείς πόθους. Και τελικά κατά την διάρκεια αυτής της επανασύνδεσης συνειδητοποιείτε πως όλο αυτό δεν οδηγεί εκεί που είχατε ονειρευτεί.

Και όλα τελειώνουν. Και ο πόνος είναι μεγάλος. Και εσύ κλαις και η Πίστη σου κλονίζεται. Κλείνεσαι στον εαυτό σου και αναρωτιέσαι πώς γίνεται ο Θεός και οι Άγγελοι να σου έπαιξαν ένα τέτοιο παιχνίδι. Και καταλήγεις στο συμπέρασμα πως είσαι θύμα… Θύμα της ζωής και των καταστάσεων. Και όλα αυτά γιατί; Γιατί δεν ήθελες να δεις τα επαναλαμβανόμενα σημάδια και γιατί δεν έβλεπες και δεν άκουγες την καρδιά σου που σου φώναζε να φύγεις. Πως αυτή η σχέση είχε ολοκληρώσει τον κύκλο της. Μέσα σου γνώριζες πως αυτό που ζούσες και αυτό που έλπιζες και προσδοκούσες δεν ήταν Αγάπη. «Δεν γίνεται να είναι έτσι η Αγάπη», σε έχω ακούσει πολλές φορές να λες. Και έχεις δίκιο. Δεν είναι έτσι η Αγάπη.

Φύγε πριν πονέσεις. Πριν ο πόνος να είναι αβάσταχτος. Γιατί ο πόνος της Αγάπης έχει και άλλα επακόλουθα. Μετά σταματάς να πιστεύεις σε εσένα, αρχίζεις να πιστεύεις ότι δεν αξίζεις την Αγάπη. Ότι ο έρωτας και η πραγματική Αγάπη δεν υπάρχουν τελικά. Αρχίζεις να μην εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους. Σταματάς να επικοινωνείς με τους Αγγέλους και τον Θεό γιατί δεν σου έκαναν αυτό που είχες ζητήσει. Σταματάς να πιστεύεις στην δύναμη της υλοποίησης. Δεν γίνονται Θαύματα πια, σκέφτεσαι. Δεν έγινε αυτό που ζήτησα. Και όταν τελικά η Αγάπη ξανά έρθει στην ζωή σου, είσαι περισσότερο φοβισμένος από ποτέ. Και τελικά συνειδητοποιείς πόσο πολύ είχες πληγωθεί από το παρελθόν και πως το παρελθόν είναι ακόμα ζωντανό και σε καταδιώκει. Και το χειρότερο από όλα; Η πιθανότητα ενός συμβιβασμού. Συμβιβάζεσαι μέσα σε μία σχέση που τελικά απλά σου προσφέρει ασφάλεια, σιγουριά. Είναι καλό παιδί σκέφτεσαι. Θα τον αγαπήσω στο μέλλον. Είναι καλός-ή για τα παιδιά μου. Και τελικά; Που είναι η Αγάπη μέσα σε όλα αυτά;

Βγες από την θέση του θύματος. Γίνε ο Δημιουργός. Γιατί γνώριζες ποια ήταν η δική σου αλήθεια και όμως επέμενες. Επέλεξες να μείνεις εκεί και να προσδοκάς. Τώρα γιατί γκρινιάζεις;

Ευσεβείς πόθοι! Οι ευσεβείς πόθοι μόνο αληθινοί δεν είναι. Είναι απλά αυτό που οι λέξεις λένε. Ίσως και πολλά παραπάνω από αυτά που οι λέξεις απλά δηλώνουν. Βγες έξω από αυτούς. Απελευθερώσου από τα δεσμά που σου προκαλούν. Και δες!

Κοίτα με αγάπη, αποδοχή και συμπόνοια την δική σου αλήθεια. Απελευθερωμένος από τους ευσεβείς σου πόθους. Γιατί μέσα σου ξέρεις. Γνωρίζεις πολύ καλά. Αν επιλέξεις να μην ακούσεις, είναι εντάξει αυτό. Να θυμάσαι όμως, πως αυτό παραμένει μία δική σου επιλογή και απόφαση.

Εγώ είμαι σαφής. Μπορείς πλέον τα μαθήματα σου να τα παίρνεις χωρίς πόνο, φόβο. Είσαι έτοιμος να το κάνεις αυτό; Έχουν αλλάξει οι εποχές. Όλα μπορούν να γίνουν αλλιώς πια. Χωρίς τον πόνο και τον φόβο γύρω σου. Μπορείς τα μαθήματα για την Αγάπη να τα πάρεις μέσω της Αγάπης. Τι το χρειάζεσαι το δράμα τελικά; Σε τι σε ωφελεί να επιτρέπεις στο δράμα να πρωτοστατεί στην ζωή σου; Έχεις την εντύπωση πως η Αγάπη αποκτά και έχει άλλη αξία έτσι; Μεγαλύτερη ίσως;

Η Αγάπη δεν χρειάζεται κανένα δράμα. Απλά υπάρχει. Θα είμαι εδώ και θα στο λέω μέχρι να το θυμηθείς. Γιατί μέσα σου την γνωρίζεις πολύ καλά αυτή την αλήθεια. Γιατί μέσα από αυτή την αλήθεια γεννήθηκες. Γιατί αυτή την αλήθεια αναζητάς στην ζωή σου.

Όση ώρα της μίλαγε, το μυαλό της έτρεχε. Έκανε μία γρήγορα ανασκόπηση στο παρελθόν. Τα δάκρυα κύλαγαν και εκείνη δεν τα εμπόδισε. Γύρισε… τον κοίταξε…

– Έχεις δίκιο, του είπε. Έτσι είναι. Δεν έχω κάτι άλλο να σου πω. Σε ευχαριστώ. Από σήμερα όλα αλλάζουν. Επιλέγω να αφήσω το δράμα έξω από την ζωή μου πια. Αρκετά.

Της χαμογέλασε. Μέσα του ήξερε πως ήρθε η στιγμή της Αγάπης. Της Δημιουργίας. Της ζωής! Έστρεψε το κεφάλι του προς τους Ουρανούς και ευχαρίστησε τον Θεό για το σημερινό Θαύματα!

Εκείνη πήρε μία βαθιά ανάσα και με όση δύναμη έκρυβε μέσα της, φώναξε δυνατά…
– Είμαι Αγάπη! Επιλέγω την Αγάπη!

– Πάμε να το φωνάξουμε πάνω από όλη την γη, τον παρότρυνε. Πάμε να θυμίσουμε σε όλο τον κόσμο ότι είναι Αγάπη.

Άνοιξαν και οι δύο τα φτερά τους και πέταξαν ψηλά. Όλος ο κόσμος από σήμερα θα θυμόταν…

Αγάπη και Φως
~Χρυσάφη Μαρία~