xeria-hlios

Ημέρες κατάνυξης πλησιάζουν και τι πιο όμορφο να ξεκινήσουμε μία πνευματική εργασία με τον αγαπημένο μας Ιησού… Τον Ιησού μας, που ήρθε για να μας εν – θυμίσει Ποιοι Πραγματικοί Είμαστε… Να μας μιλήσει για την Αγάπη και με την Παρουσία Του στη Γη, να μας βοηθήσει οδηγώντας μας πίσω στον δικό μας Παράδεισο…

Μας μιλά με λόγια απλά κάνοντας τα μάτια μας να βουρκώσουν και την καρδιά μας να χτυπά δυνατά… Έτσι συμβαίνει όταν η Αλήθεια προβάλλει…

«Αποδέχομαι τον εαυτό μου. Αναγνωρίζω την αξία μου. Σέβομαι όλα αυτά που είμαι και όλα αυτά που κάνω. Σταματώ να επιχειρώ να ικανοποιώ τους άλλους. Να επιχειρώ μέσα από αυτούς να καταλάβω και να πείσω τον εαυτό μου ότι αξίζω ή ότι μπορώ να τα καταφέρω. Τα έχω ήδη καταφέρει.
Είμαι εδώ και είμαι αυτός που είμαι. Αυτός που είμαι και αυτά που κάνω είναι αρκετά. Δίνω τον καλύτερο μου εαυτό και αυτό είναι αρκετό. Είναι εντάξει να οριοθετώ τον εαυτό μου. Αυτό σημαίνει Αγάπη προς τον εαυτό μου.

Με τέτοιες κουβέντες να μιλάς καθημερινά στον εαυτό σου. Εσύ χρειάζεται να Αγαπάς Εσένα και μετά όλα τα υπόλοιπα θα συμβούν και θα γίνουν… Μόνο που τότε δεν θα σε νοιάζει πια. Γιατί εσύ θα έχεις κατακτήσει την εσώτερα γνώση, που λέει το Ποιος Είσαι Πραγματικά και Ποια είναι η δική σου Αλήθεια. Θα έχεις αγγίξει την Αλήθεια του Σύμπαντος και θα κατοικείς ήδη μέσα στο Φως. Θα έχεις εν – θυμηθεί ότι Φως Είναι Αυτό που Είσαι…

Όλοι όσοι βρίσκονται στο δρόμο σου, βρίσκονται εδώ για σκοπό ιερό… Είναι μέρος του τέλειου σχεδίου του Δημιουργού για να μπορέσεις εσύ να εν – θυμηθείς…

Προχώρα και καθώς προχωράς, εν – θυμήσου. Κάποιοι, ήρθαν, σου δίδαξαν και έφυγαν. Και εσύ φρόντισε να νιώθεις Ευγνώμων για αυτό. Γιατί σε βοήθησαν να συνειδητοποιήσεις το Ποιος Είσαι και Ποιος επιθυμείς να Είσαι.

Υπάρχουν στιγμές που αναζητάτε στις πράξεις των άλλων την δική σας αξία. Να δείτε εκείνο το βλέμμα στα μάτια τους, να ακούσετε το μπράβο, να γευτείτε την αγκαλιά της αποδοχής. Περιμένετε από τους άλλους. Όπως τότε που περιμένατε από τη μαμά, το μπαμπά, την αναγνώριση, την αποδοχή…

Και όμως. Αυτό δεν οδηγεί πουθενά. Όσο αναζητάτε στους άλλους διαρκώς απογοητεύεστε. Γιατί οι άλλοι είναι οι άλλοι. Και οι άλλοι σας καθρεφτίζουν όλα αυτά που φοβάστε και που προσδοκάτε.

Και όλοι αυτοί, είναι για εσένα δάσκαλοι και οδηγοί προς το Φως. Έχουν ανυψώσει τα χέρια και δείχνουν το Φως. Δες…

Στρέψε το βλέμμα προς τα μέσα. Και επέτρεψε στην Αλήθεια σου να ακουστεί. Σε εσένα… μην την πεις παραέξω. Πες την σε εσένα… και αυτό είναι αρκετό.
Εκπέμπεις… τι εκπέμπεις; Ανάγκη για αναγνώριση και αποδοχή. Ένα βλέμμα, μία λέξη, μία αγκαλιά… από τους άλλους… για να καλύψουν το κενό και την εσωτερική φωνή που λέει δυνατά είμαι και εγώ εδώ. Με ακούει κανείς; Με βλέπει κανείς;

Άλλαξε. Ήρθε η ώρα της αλλαγής. Ήρθε η στιγμή της δικής σου Αλήθειας.

Σήμερα.. μαζί με την Ανάσταση του Λαζάρου, ανασταίνεσαι και εσύ. Ανασταίνονται τα όνειρα σου. Αυτά που πέθαναν είναι οι φόβοι, οι ανησυχίες και κάθε λογής ανάγκη για αναγνώριση, αποδοχή και ικανοποίηση.

Είσαι ένα ιερό κομμάτι του Σύμπαντος. Είσαι ένα Θεϊκό κομμάτι, ενσαρκωμένο στη γη. Και η γη είναι ένας τόπος ιερός για να μπορέσεις να εκδηλώσεις όλα αυτά που είσαι. Αναστήσου και εκδήλωσε το Ποιος Είσαι. Είσαι πλήρης και τέλειος. Είσαι ιερός.

Τα Θαύματα, δεν τα έκανα γιατί λυπόμουν κάποιον. Τα έκανα γιατί αυτός ήταν ο τρόπος μου να εκδηλώσω το ποιος είμαι. Το κάθε Θαύμα ήταν μέρος της διαδικασίας για την πληρότητα, την τελειότητα. Δεν τα έκανα για να ικανοποιήσω κάποιον. Για να πείσω κάποιον. Είμαι Αυτός που Είμαι. Ήταν ο δικός μου τρόπος για να εκδηλώσω τον Θεϊκό μου εαυτό. Ήταν μέρος της διαδικασίας και της εκδήλωσης του Ποιος είχα επιλέξει να Είμαι… Κάνε και εσύ τα δικά σου Θαύματα… Μπορείς…

Συγχώρεσε αυτούς που σε πίκραναν. Κάνε χώρο για αυτούς μέσα στην καρδιά σου και επέτρεψε τους να έρθουν πιο κοντά σου. Κανείς δεν έχει τη δύναμη να σε πικράνει. Συμβόλαια ιερά υπογράψατε, κάποια στιγμή μέσα στο άχρονο να έρθουν και να σε βοηθήσουν να εν – θυμηθείς. Το Ποιος Πραγματικά Είσαι. Βγες έξω και πάνω και επέτρεψε στην Αλήθεια να λάμψει. Άκου τη φωνή της Αλήθειας. Βγες έξω και πάνω από το επιφανειακό και δες… Θάψε το φόβο, τον πόνο, την απογοήτευση, την πίκρα, το μίσος, το θυμό και επέτρεψε στην Αγάπη να αναστηθεί. Και δες τον νέο σου εαυτό να ξεπροβάλλει… λαμπερός σαν τον ήλιο.

Μέσα από αυτούς που σε πίκραναν, εν – θυμήσου. Και βγες νικητής. Βγες ένας άλλος άνθρωπος. Και ευχαρίστησε τους… Που επιτέλεσαν το έργο τους με επιτυχία και σε βοήθησαν να φτάσεις στο δικό σου Φως. Απαρνήθηκαν το Θεϊκό τους εαυτό, για να κάνουν σε εσένα κάτι που θα σε στεναχωρούσε, με την ελπίδα να τους σιγοψιθυρίζει και να προσεύχεται για να εν – θυμηθούν την δική τους Αλήθεια.

Σήμερα ανασταίνονται τα όνειρα σου και ο νέος σου εαυτός. Σήμερα γίνεται η πρώτη Ανάσταση και σιγά σιγά, τις επόμενες μέρες θα φτάσουμε στην Μεγάλη Ανάσταση. Που θα σε πιάσω από το χέρι και θα ανέλθουμε στους Ουρανούς, θα ενωθούμε ξανά με την Πηγή της Δημιουργίας και τον Δημιουργό Όλων Όσων Υπάρχουν. Θα γίνουμε ξανά όλοι Ένα. Έχοντας επιτρέψει στην Αλήθεια μας να λάμψει και την Ανάσταση να μιλήσει στις καρδιές Όλων. Οδήγησε τον εαυτό σου, πίσω στην Πηγή. Και τότε το μόνο που θα έχει μείνει για να παραδεχτείς, είναι πως ούτε μία στιγμή δεν έφυγες από εκεί. Πως πάντα ήσουν μαζί με το Δημιουργό. Πως όλα αυτά που πίστευες ή νόμιζες πως δεν είχες, ήταν απλά μέρος της διαδικασίας για να συνειδητοποιήσεις τελικά πως είχες εξ αρχής όλα όσα χρειαζόσουν, πως ήσουν Ένα με ολόκληρο το Σύμπαν. Πως όλοι είμαστε Ένα.»

Ιησούς

Χρυσάφη Μαρία
Αγγέλων Φως