93D9D79A110D403EACB4265C104DA09F

… Αρκεί να πω το όνομα του, και πάντα έρχεται δίπλα μου. Έτσι έγινε για άλλη μία φορά. Τον φώναξα και αμέσως ήρθε και κάθισε κοντά μου! Η παρουσία του και μόνο δημιουργεί μέσα μου ένα αίσθημα Ασφάλειας και Σιγουριάς! Μπορεί να μην τον βλέπω με τα φυσικά μου μάτια, αλλά τον βλέπω με τα μάτια της καρδιάς και αυτό μου είναι αρκετό! Μου χαμογέλασε! Το ίδιο και εγώ!

– Αναρωτιέμαι αγαπημένε μου Αρχάγγελε Μιχαήλ. Γιατί να υπάρχουν δυσκολίες, αναποδιές και προκλήσεις?
Με απόλυτη Ηρεμία, Στοργή και αγάπη μου αποκρίθηκε:
– Γλυκό μου παιδί… όλα αυτά που μου λες δεν υπάρχουν.
Ένα χαμόγελο εμφανίστηκε αυθόρμητα στο πρόσωπό μου. Ορίστε? ήταν το μόνο που κατάφερα να του πω…
– Τίποτα από όλα αυτά που μου είπες δεν ισχύει. Τίποτα από τα παραπάνω δεν υφίσταται!
– Μπορείς να μου το εξηγήσεις σε παρακαλώ αυτό?
– Σκέψου μία «δυσκολία» ή μία «αναποδιά» ή μία «πρόκληση».
– Πολλές μπορώ να σκεφτώ. Όχι μία.
– Θες να μου πεις?
– Για παράδειγμα, ένας χωρισμός, το τέλος της εργασίας μου, τα χρήματα που δεν φτάνουν, μία μετακόμιση, θέματα υγείας, και αν συνεχίσω θα μπορώ να μιλάω με τις ώρες.
– Ωραία. Γιατί θα πρέπει όλα αυτά που μου ανέφερες να είναι δυσκολίες, αναποδιές και προκλήσεις?
– Τι εννοείς?
– Γιατί θα πρέπει να τα ονοματίζεις με αυτές τις συγκεκριμένες λέξεις?
– Γιατί αυτό είναι. Γιατί το καθετί από αυτά που σου ανέφερα μου δημιουργούν πόνο, αναταραχή, ανασφάλεια, δυσπιστία, στεναχώρια, απογοήτευση.
– Σκέψου κάτι… Μήπως οι παραπάνω καταστάσεις θεωρούνται δυσκολίες, αναποδιές και προκλήσεις, επειδή εσύ τους δίνεις αυτή την χροιά?
– …?
– Καλό μου παιδί, ό,τι και να σου συμβαίνει στη Ζωή, εσύ το χρωματίζεις όπως θες. Εσύ το χαρακτηρίζεις με λέξεις όπως πόνος, αναταραχή, στεναχώρια, απογοήτευση. Εσύ! Ξεχνάς όμως κάτι βασικό!
– Τι πράγμα?
– Πως εσύ είσαι ο Δημιουργός της Ζωής σου! Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να σε αναγκάσει και να σε πείσει πως κάτι είναι κακό, πως η κατάσταση που εμφανίστηκε και ζεις είναι προβληματική. Πως αυτό που σου συνέβη είναι αναποδιά ή δυσκολία. Εσύ του δίνεις αυτή την μορφή. Εσύ επιλέγεις να κλάψεις, να στεναχωρεθείς, να απογοητευτείς, να πεις «Γιατί Θεέ μου σε εμένα»? Κανένας άνθρωπος, κατάσταση ή τόπος δεν είναι ικανά να σε κάνουν να λυγίσεις, να πονέσεις, να πικραθείς. Εσύ το επέλεξες αυτό! Με λίγα λόγια, Εσύ επιλέγεις να δεις και να αντιμετωπίσεις την κατάσταση σαν Θύμα.
Το έχουμε ξαναπεί. Όλα γίνονται μόνο για καλό! Σωστά?
– Ναι.
– Το πιστεύεις αυτό?
– Ναι. Το πιστεύω!
– Ωραία. Πως γίνεται λοιπόν, αφού όλα γίνονται μόνο για καλό, να θεωρείς κάτι που εμφανίζεται, σαν πρόκληση, αναποδιά ή δυσκολία?
Εσύ το ονομάζεις έτσι. Στην πραγματικότητα δεν ισχύει αυτό. Δεν πιστεύεις πως θα ήταν πιο όμορφο, όταν κάτι συμβαίνει, που φαινομενικά ανατρέπει την ισορροπία σου, και την αρμονία της ζωής σου να του δώσεις έναν άλλο χαρακτηρισμό? Να πεις. Τέλεια! Μπορεί να έγινε αυτό, αλλά αυτό σημαίνει πως κάτι καλύτερο έρχεται! Μπορεί να χώρισα, αλλά ξέρω πως η Αγάπη με περιμένει στην γωνία. Τι χρειάζεται να μάθω μέσα από αυτή την σχέση? Να πάρεις το μάθημά σου, να βρεις την Ευλογία και τον Θησαυρό και να προχωρήσεις! Μπορεί να έκλεισα το μαγαζί μου, ή να «έχασα» την δουλειά μου αλλά τι μαθαίνω μέσα από αυτό? Μήπως δεν υπάρχει κάτι άλλο που μπορεί αυτή η δουλειά να μου προσφέρει και ήρθε η ώρα για μία αλλαγή? Για κάτι καλύτερο?
Τι σε κάνει να νιώθεις πιο όμορφα? Ο χαρακτηρισμός δυσκολία, αναποδιά, πρόκληση και να αντιμετωπίσεις όλα αυτά που συνοδεύουν αυτούς τους χαρακτηρισμούς ή η Αισιοδοξία πως όλα γίνονται μόνο για καλό, και πως μόνο αυτό θα έρθει στην Ζωή σου?
– Και το ρωτάς? Φυσικά το δεύτερο. Η Αισιοδοξία!
– Τέλεια! Οπότε σε παρακαλώ την επόμενη φορά που μία «αναποδιά» θα εμφανιστεί, μην την δεις σαν «αναποδιά», αλλά σαν μια Θαυμάσια ευκαιρία για εξέλιξη, και άνοδο! Και φυσικά να θυμάσαι πως όταν λέμε «Να πάρεις το μάθημά σου», δεν το λέμε με την έννοια της τιμωρίας, αλλά με την έννοια της προσωπικής εξέλιξης και προόδου!
Τα πράγματα είναι απλά, αρκεί εσύ να αποφασίσεις να τα δεις έτσι!
– Σε Ευχαριστώ Αρχάγγελε μου Μιχαήλ! Σε Αγαπάω!
– Και εγώ σε Αγαπώ από πάντα και για πάντα!

Και να θυμάσαι: Εσύ είσαι ο Δημιουργός της Ζωής σου! Μόνο Εσύ!

…Με φίλησε Στοργικά στο μέτωπο, και πέταξε ξανά Ψηλά στον Ουρανό…!

Αγάπη και Φως

Χρυσάφη Μαρία
Αγγέλων Φως