Ήμουν σε ηλικία 7 ετών, όταν ένα βράδυ ενώ κοιμόμουν, άνοιξα τα μάτια μου και είδα απέναντί μου πάνω σε μία καρέκλα, δίπλα από την ξυλόσομπα που είχαμε, μία ολόλευκη φιγούρα με φτερά… Στιγμιαία έκλεισα τα μάτια μου και κοιμήθηκα ξανά και η φιγούρα ξεθώριασε μέσα στο μυαλό μου.
Κάποια στιγμή γύρω στα 28 μου, μία περίοδο πολύ δύσκολη για εμένα, η μόνη διέξοδος ήταν να στρέψω την προσοχή μου προς τα μέσα. Και άρχισα να γράφω και να προσεύχομαι για βοήθεια. Μέρα με την ημέρα άρχισα να θυμάμαι και να βλέπω ξανά το Φως και την Αισιοδοξία. Και ήταν τότε που θυμήθηκα εκείνο το όραμα! Και από τότε οι Αρχάγγελοι έγιναν ένα μαζί μου.

Σε αυτά τα 12 χρόνια έχω πλέον συνειδητοποιήσει πως Όλοι Είμαστε Ενέργεια! Μία Ενέργεια που ακούει στο όνομα Αγάπη! Είμαι σίγουρη πως ακόμα και εάν μαζέψουμε όλα όσα έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την Αγάπη και πάλι η Αγάπη θα είναι όλα αυτά μαζί και ακόμα περισσότερα που είναι αδύνατον να ειπωθούν με λόγια ή να αποτυπωθούν πάνω σε έναν πίνακα ζωγραφικής…

Παρόλα αυτά όλα αποτελούν ματιές μέσα στο πεδίο που ονομάζουμε Θεϊκή – Συμπαντική Αγάπη! Όλα είναι σωστά! Δεν υπάρχουν λάθη! Είμαστε εδώ για να μπορέσει ο κάθε ένας από εμάς να βιώσει την Αγάπη μέσα από τον δικό του τρόπο. Δεν έχει σημασία εάν εγώ προσεγγίζω την Αγάπη μέσω των Αρχαγγέλων, του Δημιουργού, της Πηγής, των Αναληφθέντων Διδασκάλων και κάποιος άλλος μέσω της γιόγκα ή του χορού, ή μέσω κάποιας άλλης εναλλακτικής θεραπευτικής μεθόδου.

Ας μην κρίνουμε τις επιλογές του καθενός, καθώς δεν υπάρχει λάθος επιλογή. Όλα είναι εκδηλώσεις του Θεϊκού. Και όλα Είναι Ένα! Ας μην ασκούμε κριτική όταν βλέπουμε έναν άνθρωπο να μιλάει για κάτι που εμείς δεν συμφωνούμε ή δεν κατανοούμε. Είμαστε εδώ ακριβώς για αυτό! Για να μπορέσει ο κάθε ένας από εμάς να βιώσει το Θεϊκό μέσα από τον δικό του μοναδικό τρόπο! Και όταν παρατηρούμε άλλους να ασκούν κριτική, ας μην τους κάνουμε αυτό που κάνουν, γιατί απλά δίνουμε δύναμη στην πράξη τους. Η κριτική χρειάζεται να αντικατασταθεί από κάποια Αρετή όπως είναι η Κατανόηση, η Αποδοχή, η Ελευθερία… Για να μπορέσει και αυτός ο άνθρωπος που ασκεί κριτική να κατανοήσει πόσο ανούσιο είναι όλο αυτό, καθώς δεν υπάρχουν λάθη και σωστά, απλά εμπειρίες μέσα στο ενεργειακό πεδίο που ακούει σε ένα όνομα… Αγάπη!

Έχει πράγματι τόση σημασία πώς ονομάζουμε την Αγάπη; Έχει σημασία εάν την ονομάζουμε Μιχαήλ, Γαβριήλ, Θεό, Πηγή, Βούδα ή Κρίσνα; Έχει σημασία ποια θεραπευτική τεχνική χρησιμοποιούμε για να την νιώσουμε και να συνδεθούμε μαζί της;

Σημασία έχει η αίσθηση, η ουσία, οι λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν, να ανυψώνουν, να ενώνουν, να δίνουν κίνητρο, έμπνευση και να μας ωθούν να αγκαλιάσουμε τον Εαυτό μας αλλά και όλο τον κόσμο…! Καθώς υπάρχει μόνο Ένας…!

Χρυσάφη Μαρία
Αγγέλων Φως