fbpx

Life-Path

Με τη δόνηση της Αγάπης, ο Αρχάγγελος Καμουήλ μας καθοδηγεί να πετάξουμε από πάνω μας, προσδοκίες, απαιτήσεις, όνειρα άλλων… Μας καθοδηγεί να απελευθερώσουμε από μέσα μας την έννοια του παραπάνω, του δεν είμαι αρκετός ή αρκετά καλός…

Καθώς μας πλησιάζει τα πάντα γίνονται ροζ και όλα μεταμορφώνονται στη ύψιστη δόνηση της Αγάπης… Τα λόγια του γλυκά…

– Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος και μόνο ένας δρόμος για να φτάσεις εκεί που επιθυμείς. Κάθε φορά που θέτεις έναν στόχο, με βάση αυτό που είσαι, με βάση αυτά που πιστεύεις, αγαπάς ή φοβάσαι, επιλέγεις τον τρόπο και τον δρόμο για να φτάσεις εκεί που έχεις επιλέξει. Το ιδανικό είναι να επιλέξεις, καθαρίζοντας τους φόβους, για να μπορέσει το μονοπάτι να είναι εύκολο και ανοιχτό για εσένα…

Άφησε έξω από εσένα, όλες εκείνες τις μνήμες, τις αναμνήσεις και τα βιώματα που μέσα σου υπάρχουν, από τυχόν προβολές των ανθρώπων από το περιβάλλον σου, από τις απαιτήσεις τους, τις προσδοκίες τους και τα όνειρα τους επάνω σου. Σημασία έχει να κάνεις τα δικά σου όνειρα και να υλοποιείς με βάση τις δικές σου επιθυμίες. Γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι εκτός του ότι πρόβαλαν τα δικά τους όνειρα επάνω σου, πρόβαλαν και τους φόβους τους ή την άγνοια τους… Μπορεί λοιπόν να σου πρόβαλαν τα όνειρα τους, ή να σου έδειξαν πώς να θέτεις υψηλούς στόχους, αλλά να ξέχασαν να σου θυμίσουν πώς είναι να πιστεύεις σε εσένα προκειμένου να δουλέψεις και να υλοποιήσεις τα όνειρα σου. Μπορεί να μην γνώριζαν πώς είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου, άρα να μην γνώριζαν πώς να στο εν – θυμίσουν αυτό. Άρα, ενώ τόνιζαν και πρόβαλαν όνειρα, στόχους, απαιτήσεις, ξέχασαν να σου επισημάνουν ότι είσαι αρκετός και ότι πράγματι μπορείς να τα καταφέρεις.

Και έμεινες, εκεί… να κοιτάς τα όνειρα νιώθοντας όμως αδύναμος να τα καταφέρεις. Οι φόβοι της απόρριψης, της αποτυχίας έκαναν την εμφάνιση τους, κάνοντας σε να εστιάσεις και να ζεις με αυτά που φοβάσαι τελικά και όχι με αυτά που πραγματικά Αγαπάς.

Σου δίδαξαν τι σημαίνει και πως είναι να έχεις απαιτήσεις και προσδοκίες και πως ποτέ τίποτα δεν είναι αρκετό. Σου δίδαξαν το παραπάνω, παραπάνω, παραπάνω. Και ίσως να έχουν υπάρξει φορές που να λειτούργησες μέσω του εγώ και του παραπάνω. Να έπεσες στην “παγίδα” του… Πως τίποτα από αυτά που έχεις δεν είναι αρκετά. Πως το σπίτι σου, δεν είναι αρκετό. Πως το αυτοκίνητο σου, δεν είναι αρκετό. Πως τα χρήματα σου, δεν είναι αρκετά. Πως η εμφάνιση σου δεν είναι αρκετά καλή… Πως επιθυμείς να χάσεις κιλά, αλλά δεν είσαι αρκετή για το πετύχεις. Πως οι γνώσεις σου δεν είναι ποτέ αρκετές για να σταθείς στα πόδια σου και να πεις την αλήθεια σου. Πως δεν είσαι αρκετά καλός για να πετύχεις στη δουλειά σου, πως δεν είσαι αρκετά καλός και πως χρειάζεται κάτι παραπάνω για να βρεις τον ιδανικό σύντροφο, την ιδανική δουλειά με τα ιδανικά λεφτά. Πως πάντα χρειάζεται κάτι παραπάνω για να πετύχεις.

Και μόλις κάνεις το βήμα, τότε αυτό το βήμα αποδεικνύεται πως δεν είναι αρκετό. Γιατί πάντα χρειάζεται κάτι παραπάνω. Αλλά αυτό το κάτι παραπάνω, τελικά, δεν έχει όριο. Και μέσα σε αυτό πάντα θα νιώθεις λίγος, ότι δεν είσαι αρκετός, ότι δεν είσαι αρκετά καλός. Άρα κάτω από αυτό το πρίσμα, πάντα θα χρειάζεσαι τους άλλους για επιβεβαίωση, για αναγνώριση, για αποδοχή.

Και εκεί ακριβώς κλονίζεται η Πίστη. Νιώθετε αποκομμένοι. Ξεχασμένοι από ανθρώπους και το Θεό. Χάνετε την Εμπιστοσύνη σας και την θέση της χαράς, παίρνει η εμμονή. Η ανάγκη για έλεγχο, η ανάγκη για επιτυχία, η ανάγκη του καλύτερα να πετύχω γιατί δεν ξέρω και εγώ τι θα γίνει. Αρχίζουν οι απαιτήσεις προς τον εαυτό, η απογοήτευση, ο θυμός, οι αρρώστιες.

Μετά από λίγα λεπτά στη σιωπή, του είπε…

– Μου είναι ξεκάθαρο πια… και μόνο ένα μεγάλο ευχαριστώ μπορώ να πω… ευχαριστώ όλους αυτούς τους ανθρώπους που μου δίδαξαν τι σημαίνει το παραπάνω, γιατί μέσα από αυτό μπορώ να γνωρίσω και να εστιάσω στο εδώ και το τώρα. Στο αρκετά. Στο είμαι αρκετή. Στο Είμαι Αυτή που Είμαι. Μέσα από αυτό μαθαίνω την αποδοχή του εαυτού. Την μη κριτική. Το τι σημαίνει να μην έχω προσδοκίες και απαιτήσεις, αλλά να φροντίζω απλά να δίνω στο βαθμό που μπορώ καθημερινά τον καλύτερο μου εαυτό. Απλά… απολαμβάνοντας τη Ζωή, τη συνύπαρξη, την πληρότητα… βιώνοντας την Αγάπη… υμνώντας την Αγάπη. Είμαι αρκετή! Νιώθω αρκετή! Είμαι Αυτή που Είμαι.

Σας ευχαριστώ. Και σας συγχωρώ για το θυμό που σας κράταγα τόσα χρόνια. Τώρα το πέπλο έπεσε και εγώ δηλώνω ελεύθερη να πράξω και να οδηγήσω τον εαυτό μου στο Φως. Χάρη σε εσάς και το μάθημα του παραπάνω… Σας Αγαπώ!
Ό,τι κάνω το κάνω για εμένα! Χωρίς να περιμένω κάτι σαν ανταπόδοση, αναγνώριση, αποδοχή. Το κάνω γιατί εκφράζει εμένα! Τα όνειρα μου! Τις επιθυμίες μου! Το κάνω γιατί αντιπροσωπεύει τον εαυτό μου. Το κάνω για εμένα. Και καθώς όλοι είμαστε ένα, τότε κάτω από μία ανώτερη σκοπιά και οπτική, το κάνω για εσένα. Γιατί εγώ και εσύ είμαστε ένα. Απλά εγώ το μόνο που έκανα ήταν να προσφέρω, ανιδιοτελώς τον εαυτό μου.

Είμαι ελεύθερη!

Δημιουργώ καθημερινά… στο βαθμό που μπορώ! Ό,τι και αν αυτό σημαίνει. Ναι, φυσικά και αξίζω. Αλλά ακόμα και αυτό είναι περιοριστικό και πολύ αγχωτικό. Αξίζω ως προς τι; Ως προς ποιον; Όλα είναι σχετικά. Και δεν υπάρχει το αξίζω… υπάρχει το απλά είμαι.

Ικανός… ικανός για τι; Ναι. Είμαι ικανή. Μέχρι και σήμερα, στο βαθμό που είχα επιλέξει τα έχω καταφέρει. Ναι. Είμαι ικανή. Ναι. Είμαι άξια. Μπορώ να δημιουργήσω. Και δημιουργώ. Επιτρέπω στην δημιουργικότητα μου να εκδηλωθεί, ελεύθερα. Πιστεύω σε εμένα. Δεν υπάρχει σύγκριση. Δεν υπάρχει κριτική. Δεν με νοιάζει πώς οι άλλοι επιλέγουν να εκδηλώσουν τον εαυτό τους. Σημασία έχει τι κάνω εγώ. Οι άλλοι μπορούν να είναι αυτοί που είναι. Και είναι εντάξει αυτό. Τους στέλνω Αγάπη και Φως για έμπνευση και προστασία.

Και ξέρεις κάτι αγαπημένε μου Αρχάγγελε; Απογοητεύομαι. Γιατί ενώ δηλώνω, γιατί ενώ κάνω όλα αυτά που έχουμε πει, δεν γίνεται αυτό που ζητώ. Και σε εκείνο το σημείο του δεν γίνεται, απογοητεύομαι. Εκεί κλονίζεται η πίστη μου. Εκεί είναι που το χάνω κάποιες στιγμές.

– Το γίνεται είναι τρόπος ζωής. Δεν είναι κάποιου είδους παιχνίδι, ανάμεσα σε εσάς και το Θεό. Είναι τρόπος ύπαρξης. Χωρίς αλλά… χωρίς ίχνος αμφιβολίας, χωρίς ίχνος μπορεί και να μην… απλά είναι… χωρίς προσδοκίες και χωρίς απαιτήσεις… απλά ζεις στη δόνηση του γίνεται… και αυτό είναι αρκετό και σε οδηγεί στο ήδη έχει γίνει…

Δράση.. αυτό χρειάζεσαι… χωρίς προσδοκίες, χωρίς απαιτήσεις… ούτε από εσένα, ούτε από τη ζωή, ούτε από το Θεό. Απλά να ζεις από την κατάσταση του Είναι! Την κάθε στιγμή. Κάνε σήμερα μία νέα αρχή, με τη δόνηση της Αγάπης να σε τριγυρνά και να ρίχνει από πάνω σου λαμπερή χρυσόσκονη. Να ζεις από την κατάσταση του Είναι, την κάθε στιγμή. Χωρίς απαιτήσεις, προσδοκίες… Και το πιο σημαντικό από όλα. Χτίσε την σχέση σου και την Πίστη σου με το Θεό. Όλα από εκεί ξεκινάνε… Εσύ και ο Θεός είστε Ένα… Όλοι Είμαστε Ένα… Όλοι Είμαστε Αγάπη… Βγες εκεί έξω και εκδήλωσε τον εαυτό σου, στην ύψιστη του μορφή, καθημερινά… Αυτό είναι η Ζωή. Να γνωρίζεις ότι Είσαι Αγάπη και κάθε στιγμή να φροντίζεις να το εκδηλώνεις αυτό…

– Πολύ απελευθερωτική αυτή η οπτική… Σε οδηγεί σε νέα μονοπάτια…

– Και έτσι είναι γλυκό μου παιδί… Το μονοπάτι σου είναι, πάντα ήταν και πάντα θα είναι, στρωμένο με ροδοπέταλα… Πεταλούδες πετούν ολόγυρα σου και εσύ, περπατώντας ρυθμικά οδεύεις μέσα από την Αγάπη, στο όνειρο… Σου αξίζει… και το πιο μαγικό από όλα; Το όνειρο, το θετικό τελικό αποτέλεσμα είναι ήδη εξασφαλισμένο… Ο τρόπος και ο δρόμος εξαρτώνται από εσένα… Κάνε σήμερα, την πιο σοφή επιλογή… Επέλεξε τον εύκολο… Μπορείς και έχεις κάθε δικαίωμα να το κάνεις αυτό!

Αυτά είπε και οι δυο τους πέταξαν ψηλά, ανάμεσα στα σύννεφα, τους Αγγέλους, τις πεταλούδες και τα πουλιά…

Αρχάγγελος Καμουήλ

Χρυσάφη Μαρία
Αγγέλων Φως